โตกาคุเระ ริว นินโป
ในปี 1182 ระหว่างยุคสงครามของญี่ปุ่น มินาโมโต โยชินากะ ผู้นำทัพจากจังหวัดนากาโนะได้ยึดครองเมืองเกียวโต เมื่อได้รับชัยชนะปรากฏว่าเขาถูกโจมตีจากญาติของเขาคือ มินาโมโต โยชิสุเนะ เมื่อทหารของโยชิสึเนะ ได้ทำการปิดแม่น้ำอูจิซึ่งเป็นแม่น้ำหลักของเกียวโตแล้วทำให้โยชินากะต้องถอยทัพออกไป
ซามูไรคนหนึ่งของโยชินากะชื่อ ไดสุเกะ นิชินะ จากหมู่บ้านโตกาคุเระ ได้หลบหนีไปที่เทือกเขาของอิกะ ภูเขาได้ให้ที่หลบซ่อนอย่างดีสำหรับทหารที่ต้องหลบหนีศัตรูที่ยังไล่ตามหาทหารของโยชินากะ และได้ให้สถานที่ ๆ เหมาะสมกับไดสุเกะและผู้ติดตามที่จะฝึกฝนตนเองเป็น”ยามาบูชิ” หรือ “นักรบภูเขา” ต่อมาภายหลังไดสุเกะ นิชินะ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไดสุเกะ โตกาคุเระ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันภายหลังว่าเป็นผู้ก่อตั้ง นินจุสสึ สายโตกาคุเระ
ระหว่างที่อยู่ในอิกะ ไดสุเกะได้พบกับ คะกะคุเระ โดชิ ซึ่งเป็นชิโนบิิ และ ผู้สืบทอดวิชาฮะคุน ริว ซึ่งเ็ป็นต้นกำเนิดของวิชานินจุสสุ ไดสุเกะได้ฝึกการต่อสู้กับโดชิ และ นำมาผสมกับความเชื่อที่เรียกว่าชูเก็นโดของเขา
(เป็นความเชื่อเรื่องแนวทางความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ)
ซึ่งตอนนั้นเองวิชาของโตกาคุเระ ริวได้เริ่มถูกขัดเกลาขึ้น นอกจากไดสุเกะยังมีซามูไรอีกคนหนึ่งที่ได้ฝึกการต่อสู้กับโดชิพร้อมกัน ชื่อ ชิมะ โคซันตะ มินาโมโตะ ซึ่งเป็นเพื่อนของไดสุเกะ ซึ่งชิมะนี้เองกลายเป็นผู้สืบทอดคนที่สองของโตกะคุเระ ริว ต่อไป หลังจากไดสุเกะเสียชีวิต ชิมะก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไดสุเกะ โตกาคุเระ หลังจากนั้นลูกชายของเขาชื่อ โกะโระ โตกาคุเระ ได้ขึ้นเป็นผู้สืบทอดลำดับที่สาม ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่สร้างแบบแผนการฝึกให้กับวิชาสายโตกาคุเระที่ใช้จนถึงปัจจุบัน
ต่อจากนั้นมานินจุสสุ สายดตกาคุเระได้สืบทอดต่อกันมาเรื่อย ๆ จากรุ่นสู่รุ่นอยู่ในเทือกเขาของอิกะ ประมาณยุคของผู้สืบทอดลำดับที่สิบเอ็ดถึงสิบสามศูนย์กลางของนินจุสสุสายโตกาคุเระได้จากหมู่บ้านโตกะคุเระมาอยู่ที่อูเอโน่ (อูเอโน่อยู่ทางเหนือของอิกะ ส่วนโตกาคุเระอยู่ทางใต้ของอิกะ) แต่ยังไงก็ตามต่อมาศูนย์กลางของนินจุสสุ สายโตกาคุเระก็กลับมาที่หมู่บ้านโตกะคุเระเช่นเดิม เนื่องจากแต่ละตระกูลในอิกะค่อนข้างใกล้ชิดกัน
หากดูในรายชื่อผู้สืบทอดจะเห็นชื่อตระกูลที่มีชื่อเสียงอย่าง อิกะ และ โคกะด้วย มีการกล่าวว่านินจุสสุสายของฮัตโตริ ฮันโซก็เคยฝึกวิชาสายโตกาคุเระ และ ตระกูลโมโมชิก็เช่นกัน โมโมชิ โคเบอิ ผู้สืบทอดของโมโมชิ ซันดายุ ซึ่งเป็นหนึ่งในนินจาที่มีชื่อเสียงที่สุดก็เป็นผู้สืบทอดของโตกะคุเระ ริว ลำดับที่ยี่สิบเอ็ด
เหมือนกับวิชาอื่น ๆ ในสมัยนั้น ผู้นำของวิชานินจุสสุสืบทอดจากพ่อสู่ลูก หรือ สมาชิกที่อาวุโสที่สุด จนกระทั่งสืบทอดมาถึงโนบุซึนะ โทดะ ผู้นำตระกูลโทดะ และ ผู้สืบทอดลำดับที่ยี่สิบสี่ ซึ่งนอกจากวิชานินจุสสุสายโตกาคุเระยังสืบทอดวิชานินจุสสุสายคุโมกาคุเระ ,เกียวโค ริว และ โคโต ริวด้วยซึ่งต่อจากนั้นมาวิชาทั้งหมดได้ถูกสืบทอดไปพร้อม ๆ กัน
ผู้สืบทอดลำดับที่สามสิบสองของโตกะคุเระ ชื่อ ชินริวเค็น มาซะมิซึ โทดะ ซึ่งเป็นอาจารย์สอนดาบให้กับโตกุคาว่า โชกุนะเตะ ได้ลาออกจากราชการเมื่อพบว่า วิชาที่สั่งสอนไปได้ให้กับโตกะคาว่าถูกใช้ในทางที่ไม่ถูกต้อง ซึ่งผิดกับกฏของโตกะคุเระ ริว ซึ่งท่านได้พบและเป็นอาจารย์ของอาจารย์ทากามัสซึซึ่งเป็นตระกูลโทดะคนสุดท้ายในเวลาต่อมา ปัจจุบันการสืบทอดมาสู่อาจารย์มาซึอะกิ ฮัสซึมิ ผู้สืบทอดลำดับที่สามสิบสี่ของโตกาคุเระ ริว
ลำดับผู้สืบทอดของโตกาคุเระ ริว
- Togakure Daisuke
- Shima Minamoto Kanesada
- Togakure Goro
- Togakure Kosanta
- Koga Kisanta
- Kaneko Tomoharu
- Togakure Ryuho
- Togakure Gakuun
- Kido Koseki
- Iga Tenryu
- Ueno Rihei
- Ueno Senri
- Ueno Manjiro
- Iizuka Saburo
- Sawada Goro
- Ozaru Ippei
- Kimata Hachiro
- Kataoka Heizaemon
- Mori Ugenta
- Toda Gogei
- Kobe Seiun
- Momochi Kobei
- Tobari Tenzen
- Toda Seiryu Nobutsuna
- Toda Fudo Nobuchika
- Toda Kangoro Nobuyasu
- Toda Eisaburo Nobumasa
- Toda Shinbei Masachika
- Toda Shingoro Masayoshi
- Toda Daigoro Chikahide
- Toda Daisaburo Chikashige
- Toda Shinryuken Masamitsu
- Takamatsu Toshitsugu Uoh
- Hatsumi Masaaki